سرکت          SARKAT

موقعیت جغرافیایی:

روستای سرکت در بخش کلیجانرستاق، واقع در جنوب شهرستان ساری، و دربخش شرقی مسیر جاده ساری به کیاسر وهمجوار با رود خانه تجن می باشد.

روستا از طرف شمال به روستای گرمستان، از جنوب به روستای گلورد، از شرق به جنگل های مشترک با روستا های شبکلا و رودبارکلا و از سمت غرب به رودخانه تجن، جاده ساری-کیاسر و در نهایت به روستای امره منتهی می شود.

فاصله مرکز روستا تا مرکز شهرستان نزدیک به 25 کیلومتر و مسیر ارتباطی آن نیز از طریق جاده ساری به کیاسر می باشد.

ارتفاع روستا از سطح دریا های آزاد 1300 متر گزارش شده است. 

وجه تسمیه روستا:

کلمه ((سر )) در زبان محلی به معنی بالا و ((کت)) از فعل  مازندرانی((کته)) به معنای ((قرار دارد)) است که معنای کلی آن به جایی دلالت دارد که در مکانی بالا و روی تپه بنا شده است.

انسان شناسی

جمعیت روستای سرکت طبق آمار رسمی سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1390 ، 223 نفر گزارش شده که 101 نفر آن را مردان و 122 نفر را زنان تشکیل می دهند. این جمعیت از 65 خانوار ساکن دائمی روستا است. علاوه بر این تعداد حدود 25 خانوار سکونت فصلی یا موقتی دارند که در ایام تابستان و تعطیلات به 90 خانوار افزایش می یابند.به نسبت جمعیت روستا تعداد 3 نفر برای شورای روستا انتخاب می شوند.

 تعداد جمعیت روستا با افرادی که به شهر مراجعه کردند در مراسم مذهبی به بیش از 1000 نفر می رسد.

100% جمعیت روستا مسلمان و شیعه 12 امامی می باشند.

. خانواده های فرجی، آقابراری ، نوروزی ، باقری ، غلامی، قنبری ، بابایی ، شعبانی، واحدی، مهدیزاده ، یوسفی،رستمی ،سلیمی ،محسنی،محمد پور،غلامی،زارع،انداوه،قلی نژاد، نعمتی ، رمضانی ، بویه و... خانواده های ساکن در روستا هستند. و خانواده های قربانی، کرمی، سیدی، صدیقی نیا و... از روستا به شهر مهاجرت کرده اند.

گویش روستاییان مازندرانی طبری است و قدمت سکونت در روستا به بیش از 3000 سال می رسد.  تمامی ساکنان روستا بومی بوده و در گذشته های دور و نزدیک مهاجرانی از این روستا به روستای کلکنار و شهر ساری مهاجرت کردند.

از نظر سطح سواد  اکثریت جمعیت بالای 55 سال روستا کم سواد یا بی سواد هستند و جمعیت 20 تا 50 ساله روستا دارای مدارک سیکل، دیپلم یا لیسانس می باشند.

از این روستا در طول 8 سال دفاع مقدس  رزمندگان زیادی به جبهه اعزام شده اند که شهید خسرو قنبری(مزار شهید درآرامگاه  ملا مجدالدین ساری)  اولین و تنها شهید روستا در   دوران دفاع مقدس می باشد.

همچنین در طول تاریخ 35 ساله نظام جمهوری اسلامی مردم روستا 4 شهید دیگر در دوران خدمت مقدس سربازی به خاک میهن اهدا کرده اند:

1 شهید محمود واحدی                    1372

2 شهید ابراهیم نوروزی                 1378

3 شهید ناصر آقابراری                  1378

4 شهید علی رضا مهدیزاده              1384

بافت خانه های روستا به2  صورت قدیمی (کاهگلی) و جدید (آجری) می باشد که طی چند سال اخیر گرایش روستاییان به ساخت خانه های جدید و جایگزینی  بافت قدیمی به 100% رسیده است.

بام خانه ها، چه قدیمی و چه جدید به صورت شیروانی ساخته می شود و فاصله بین سقف تا پشت بام را در زبان محلی((بوم)) می نامند که عموما محل نگهداری محصولات کشاورزی   خصوصا برنج است.

اشتغال و فعالیت اقتصادی:

اشتغال روستاییان عمدتا از طریق کشاورزی و دامپروری می باشد

در بخش کشاورزی ، 45 هکتار زمین آبی زیر  کشت برنج در فصل بهار و تابستان  و کشت شبدر، جو و کلزا  در مابقی سال است. بخشی از این زمین ها(منتهی به روستای گلورد) در سال 1383  و بخش دیگر (منتهی به اراضی روستای امره) طی سال های 90 تا 91  توسط شرکت آب منطقه ای یکپارچه سازی شده  و عملیات زهکشی آن از رودخانه تجن و از سد شهید رجایی (سلیمان تنگه) به طول 20 کیلو متر  صورت گرفته است. همچنین در مکانی حدود 1 کیلومتری جنوب روستا  و روی رودخانه تجن ، در بخش زمین های آبی موسوم به  ((تاکدشت)) سد سرریز برای هدایت اب به مسیر کانال احداث شده است.

 علاوه بر این به مساحت 250 هکتار زمین کشاورزی به کشت دیمی گندم، سویا ، کلزا  و جو اختصاص دارد.

 در حدود 20 هکتار نیز زیر کشت درختان صنوبر با دوره کشت 10 ساله است .

برداشت مرکباتی نظیر پرتقال، نارنگی و...و میوه های در ختان سیاه ریشه و گردو و  در کنار آن فعالیت های کشت سبزیجات و صیفی جات نیز در روستا انجام میشود .

روستای سرکت در منطقه و شهرستان به عنوان قطب کشت پیاز شناخته می شود که به خاطر نوع  آن و ماندگاری طولانی و کیفیت بالا مشتریان زیادی را در اواسط تابستان( هنگام برداشت ) به روستا جذب می کند. 

 اکثر فعالیت های کشاورزی به صورت جدید و با استفاده از ادوات کشاورزی ماشینی  نظیر تراکتور ، کمباین و ... می باشد.

در زمینه دامپروری از قدیم روستاییان به بهره برداری از دام هایی مثل گاو و گوسفند و بز  مشغول هستند. پرورش ماکیانی مانند مرغ و خروس ، اردک، غاز  و بوقلمون در روستا رایج است.

 همچنین 2 واحد مرغداری (یک واحد در حال بهره برداری و یک واحد در حال احداث) در محدوده ورودی روستا قرار دارد.

امکانات روستا:

این روستا از امکاناتی نظیر برق، گاز، اب فشار قوی، تلفن ، 3کیلومتر جاده آسفالته، خانه بهداشت و مخابرات  مرکزی روستا های اطراف است.

عملیات برق رسانی به روستا از اوایل انقلاب  آغاز شده و در سال 1360 برق رسانی به تمامی خانه های روستا به اتمام رسیده است.

 در سال 1370 خانه بهداشت (درمانگاه) روستا و مرکزمخابرات در روستا افتتاح شد.

در سال 1385 بر روی رودخانه تجن  در مسیر ارتباطی به جاده کیاسر پل ماشین رو نصب گردیده که قبل از آن ،مسیرمستقیم روستا از جاده ساری به کیاسر و از روستا به شالیزار  پیاده رو بوده و تردد ماشینی با از طریق روستا های گرمستان و علوی کلا به جاده بوده است.

 آسفالت جاده روستا در دو مرحله و طی سال های 1386 و 87  و هر مرحله به متراژ 1500 متر صورت گرفته است همچنین مسیر ارتباط پل تا جاده به متراژ700 متر خاکی می باشد.

 در سال 1387 لوله کشی آب فشار قوی  توسط شرکت آب منطقه انجام شد.

 عملیات گاز رسانی نیز از سال 1389 تا 1391 برای تمامی اهالی روستا به پایان رسید.

از لحاظ امکانات آموزشی ، مدرسه ابتدایی تا چند سال قبل در روستا دایر بوده که با کاهش تعداد محصلین،  دانش آموزان آن مانند راهنمایی و دبیرستان به مرکز بخش کلیجانرستاق یعنی روستای پایین هولار منتقل شدند.

مراسم مذهبی  و آیینی:

 ازجمله مراسم مذهبی روستا می توان مراسم ماه های محرم و سفر و ماه رمضان در محل تجمع مردم روستا یعنی حسینیه دار الشفاء را نام برد. روز تاسوعا هم مراسم دسته روی به روستای مجاور (گرمستان) و میزبانی از آنان نیز صورت می گیرد.

از جمله رسوم مردم روستا در روز عاشورا مراسم علم گردانی است وتا ظهر عاشورا مراسم  عزاداری و شبیه خوانی  حوادث بعد عاشورا به اجرا در آمده و در ادامه  هر خانواده  به صورت جداگانه  غذا های خود را آماده می کنند و همه روستا از غذای نذری یکدیگر تناول میکنند. حسینیه دار الشفاء روستا در سال 1357 تاسیس شد و از سال1390 به همت اهالی و سرکتی های مقیم ساری در حال باز سازی است.

مراسم تاریخی مرده عید

این مراسم اولین جمعه مرداد ماه هر سال  با حضور پرشور تمامی اهالی روستا و مهاجران شهرستان ساری برگزار میگردد و جمعیتی بالغ بر 1000 نفر را در محل امامزاده سیدالمرسلین روستا جهت ارج نهادن و شادی روح اموات گرد هم می آورد.

در این مراسم هر خانواده نذورات خود را به محل به محل امامزاده می آورند. از آنجایی که آرامگاه روستا شامل دو بخش بالا دست (جدید) و پایین دست(قدیمی) در کنار یکدیگر   است مراسم در دو مرحله انجام می شود. به این صورت که مراسم در ابتدا در بالا دست و باحضور اهالی بر روی مزار اموات و بزرگان روستا در گلزار شهدا با روضه خوانی و همچنین پذیرایی  صورت می گیرد و سپس جمعیت به پایین دست آمده و مراسم مختصری را در آنجا برپا می کنند.

ظهر قبل از مراسم تجمع مردان در محل حسینیه دار الشفاء با نماز جماعت همراه می شود که پذیرایی نهار این مراسم نیز به عهده همه خانواده هاست.